Psihoterapija

Psihoterapija je proces pružanja pomoći u prevenciji i otklanjanju psihičkih smetnji i poremećaja. Istovremeno to je proces unapređivanja kvaliteta života i pospešivanja rasta i razvoja na ličnom, porodičnom i profesionalnom planu. Nakon uspešno završene psihoterapije, ljudi postaju zadovoljniji, spremniji za suočavanje sa životnim teškoćama, za razumevanje drugih, za ostvarivanje bliskosti.

Psihoterapija se ostvaruje kroz uzajamnu razmenu znanja, iskustva i emocija tokom psihoterapijskog razgovora između terapeuta i klijenta, kroz verbalnu i neverbalnu komunikaciju. Ona se zasniva na ravnopravnom saradničkom odnosu međusobnog poverenja i uvažavanja. Terapeut omogućava klijentu slobodu u izboru tema, količini i vrsti informacija koju će izložiti, uvažava njegovu kompetentnost i jedinstvenost kapaciteta za promene. On deluje kao učesnik, pomagač i edukator klijentima u njihovom nastojanju da ostvare željene promene. O ciljevima psihoterapije terapeut i klijent se unapred dogovaraju.

Najznačajnije psihoterapijsko etičko načelo je poverljivost. Ono važi kako za terapeuta tako i za klijenta. Sve što se dešava tokom psihoterapije ne iznosi se van psihoterapijske sobe, sem u slučaju kada je potrebno uključiti druge stručnjake, po dogovoru između terapeuta i klijenta.

Hipnoterapija

Primena hipnoterapije predstavlja sastavni deo mog integrativnog pristupa psihoterapiji što podrazumeva postupno ili uporedno korišćenje različitih psihoterapijskih metoda u cilju što boljeg prilagodjavanja potrebama svakog klijenta i efikasnijeg otklanjnjanja smetji i poremećaja.

Hipnoza je metoda koja može da bude efikasna samostalno ali i da pospeši efikasnost drugih psihoterapijskih metoda.

U uvodnom razgovoru sa klijentima se fokusiram se na razjašnjavanje ciljeva terapije i načina na koji ih hipnozom možemo postići, kao i na to koje predstave i iskustva klijent ima o hipnozi.

Najčešće prestave klijenata su da je veština hipnotisanja, ustvari tehnika manipulacije tudjom voljom, da hipnotizer ulazi u podsvest i kontroliše klijentovo ponašanje.

Nasuprot tome primena hipnoze u medicnske svrhe zahteva pre svega voljni pristanak i saradnju sa hipnoteraputom da bi se postiglo duboko stanje opuštenosti uma i tela, u kome klijent postiže koncentrisano stanje svesti, snažnu usmerenost pažnje na sugerisani sadržaj, na slike koje stvaraju terapeutove sugestije.

U stanju hipnotičkog sna delotvorno je to što se osobi sugeriše način rešavanja problema odnosno odklanjnjanja tegoba. Da bi to bilo uspešno treba da se stvori odnos poverenja izmedju klijenta i terapeuta u kome bi klijent bio oslobodjen svojih iracionalnih strahova da će teraput manipulisati njim ili da neće moći da se probudi iz stanja hipnotičkog sna. Klijenti se spontano bude po završetku seanse sećajući se njenog toka.

Obaveza hipnoterapeuta je da klijentu daje samo sugestije o kojima su se prethodno dogovorili a koje su korisne i prihvatljive za klijenta u pogledu njegovih vrednosti i uverenja.

Ako klijent ne može da se oslobodi predrasuda, strahova, ili ako nije podložan sugestiji ili ima slabu sposobnost koncentracije i vizuelizacije, hipnoza nije metoda izbora.


Psihoterapijska pomoć je primerena u svim životnim dobima:



  • Deci pomaže u prevazilaženju razvojnih teskoća tokom odrastanja i sazrevanja.

  • Adolescentima pomaže da sagledaju svoje lične mogućnosti i ograničenja, da ne budu buntovnici bez razloga prema odraslima, da uspešno prevaziđu razvojne krize i ostvare proces individuacije i separacije od porodice.

  • Odraslima koristi za prevenciju, ublažavanje i otklanjanje psihičkih smetnji i poremećaja, ali i za očuvanje i unapređivanje kreativnih potencijala.

  • Starim osobama je korisna za očuvanje i jačanje životnog optimizma u organizaciji života, istrajnosti u lečenju organskih oboljenja, bržem i boljem oporavku nakon neke bolesti.

Pogledajte video materijal na temu "Psihoterapija".